19ماهگی

 دختر نازنینم

امروز3 شنبه 15 اردیبهشت 1394 بود و شما 19 ماهه شدی.

خدارو هزاران بار شکر 

با تمام شیطنت هات با همه ریخت و پاشات دوستت داریم. بلا شدی. صبح که بیدار میشی انگاری ماموریت

داری کشوهارو خالی کنی. اول میز تلویزیون بعد کابینتها و کشوهای اتاق خواب. سی دی ها وسط پذیرایی !!!

نمی دونم چرا بااین همه عروسک اینا که داری بازی نمی کنی!؟؟ از دستت به سختی می شه با کامپیوتر کار کرد!

لپ تاپ که هیچ!!!! موبال و تلفن که زنگ بخوره آماده باشی!

روزا در حد مقدور تلویزیون روشن نمی کنم. با هم توپ بازی میکنیم. دالی بازی. نمایش عروسکی...

من و بابا عاشق خنده هاتیم.

آنا و دایی علی برا عید میلاد امام علی که عید اول بابا بزرگ بود آمدن تهران. خیلی خوشحال بودی.

من از بودن آنا کنار شما استفاده کردم یه چکاب کامل رفتم آزمایش دادم. وقتی برگشتم دلتنگیت برای من یه

دنیا خوشحالم کرد.

از کارای بامزت دیگه این بود که یه عصری  رفته بودم دوش و آمدم شسوار بکشم نشستم رو زمین و چون

 خسته بودم چشمامو بسته بودم یهو یه پتک خورد تو سرم. دیدم با موپیچ بزرگ وایسادی بالا سرم و می خوای

به شکل ضربه ای موهامو شونه کنی!!!!! باور کن مثل لگدهایی که تو بارداری می زدی شیرین بود. تمام

خستگیم در رفت. شکر خدارو که تو رو دارم.

یه چیزایی نا واضح می گی که مفهوم نیست.  گاهی بابت نارضایتی عصبانی می شی و دستاتو به هم 

میزنی. اما این کارتو دوس ندارم و اهمیت نمی دم تا آروم شی!!!! باید یاد بگیری با این کارا نمی شه هر چی

بخوای بشه!

با نی آبمیوه و دوغ می خوری. این کارو دوست داری اما هنوز سر نی هارو گاز میزنی له میشن!!

کار جدیدیت بازی با موهای من یا خودت هست موقع خواب!!!ا 

الان دیر وقت هست و بابا کنار شما خوابیده من بیدارم تا بنوسم برات عزیزم. اما باید سحر خیز بود تا کامروا

باشیم. الان میرم اما میام از عکسهای جدیدت میگذارم. با خبر های خوب.....

در پناه خدا باشی دلبندم.

مجتمع بوستان

پارک شهرک

دختر کوچولو  سرسره رو برعکس  نمی رن ! یکی بیاد!

 خونه

الهی دلگیر نبینمت نفس من . واکسن 18 ماهگی رو دوشنبه 17 اردبهشت زدیم برا اولین بار کمی اذیت شدی.

طاقت چهره غمگینت رو ندارم عسلم. دیگه تا مدرسه واکسن نداری.